کتابخانه ملی چین:

  

کتابخانه ملی چین در غرب شهر پکن پایتخت چین قرار دارد. این کتابخانه با

 گردآوری آثار کتابخانه سلطنتی پکن در سال ۱۹۰۹ تاسیس شد. علاوه بر

 کتابهایی که از کتابخانه سلطنتی به ارث برد کتابخانه ملی زمان بازگشایی

 هم تعداد زیادی از انتشارات مهم را از طرق اهدا از دولت دریافت نمود که پایه‌ای

 برای مجموعه کتابخانه محسوب می‌شد. تا سال ۱۹۴۹ مجموعه‌ای کمی بیش

 از ۱۴۰۰۰۰۰ جلد با ۱۲۰ کارمند داشت. کتابخانه زیر نظر وزارت فرهنگ چین

است و به صورت کتابخانه تحقیقاتی وسیعی وظایف کتابخانه ملی را که سراسر

 دنیا اجرا می‌شود، انجام می‌دهد.

 

سبک معماری چینی(شمالی.جنوبی):

   

در ساختمانهای مذهبی اعم از پاگوداهـــا و معبدها می‌توان دو سبک

 مشخص معمـــاری چینی را مشاهده کرد. این دو سبک معمولا شمالی و

جنوبی خوانده می‌شود.

تفاوت عمده میان این دو سبک عبارتنـــد از: انحنای شیب سقف و مقدار

 تزئینـات لبه بامها و پیش آمدگی آنهاست. در سبک جنوبی، سقفها به اندازه‌ای

 انحنـا پیدا کرده‌اند که گوشه‌های آنها، مثل شاخ گاو به طرف بالا متمایل می‌شود.

سبک شمالی را غالبا سبک قصـــری می‌نامند، زیرا که بهتــرین نمونه‌های این

 نوع معماری را در عمارات با شکوه شهر ممنوع و آرامگاههای خاقانهای

سلسله‌های منگ و منچو می‌تــوان دید. در سبک قصــری، انحنای بام نرم است

و به شیب و سقف چادر شبیه شده‌است، تزئینات نیز کمتر و محدودتر است.

مجسمه فقط در گوشه‌های بامها دیده می‌شود.

ساختمانهای انـــدکی از روزگاران گذشته بر جای مانده‌اند یا سبک معماری

چین در سده‌های گذشته دستخـــوش تحولات چشمگیر نشده‌است، ساختمان

در چین امروز دقیقــــا به نمونه اولیه خویش در هزار سال پیش شباهت دارد.

 

معبد ها در چین:

       

در معماری هر کشوری پرستشگاههــا از اهمیت و جایگاه خاصی برخوردارند.

 مجموعه معابد به جای مانده در کشور چین با توجه به تعدد و تنوع ادیان مورد

 قبول در آن بسیــار متنوع می‌باشند. که این معابد عبارتند از:

  1. معابد بودایی: به این معابد راههــای طبیعی بسیار زیادی منتهی می‌شود،

 که معمولا بر سرازیرهای پیچ در پیچ کشیده شده و با دروازه‌های آراسته‌ای

بنام “ پای لوش “ مشخص گردیده‌است. بـرای رهانیدن شیطان در برخی

مدخلهـا، پیکره‌های کراهت انگیزی گذاشته شده‌است.

رواج آئین بودایی ظاهرا تغییر مهمی در طــرح معابد چینی بوجود نیاورد، چون

 معابد تائویی و بودایی را از روی یک نقشـه می‌ساختند که در واقع همـــــان

 نقشه خانه چینیان بود و آن را برای مقـــاصد مذهبی آماده می‌کردند. ترتیب

حیاط سازی، با تالارهای مجـاور، شبیه خانه‌های مسکونی بود. تالارهای

 واقع در حیاطهای جلو اختصــاص به پرستش خدایان یا بودا داشت، در صـــورتی

که نقاط مسکونی در پشت معبد محل اقامت راهبان بود. عمده مصالح معابد

بودایی چـوب و سنگ است. سقف شیـــروانی است و از پوشش سفـــالی یا

چوبی ساخته شده‌است. در بیشتر معـــابد روی سقف بنایی به شکل کشتی

قرار دارد که از نظــر هنر بودایی سمبلیک است و به طـــــور کلی سقف این

بناها دارای تزئینات پر کــاری است. در معبد رنگ مسلط بر مجموعه بنا رنگ قرمز

 است.

  1. معابد کنفوسیوسی: دلاویزترین معـــــابد چینی آنهایی است که در پکن

 به دین ملی و رسمـــی آن کشور اختصاص داده شده‌است. معبد کنفوسیوس

 دارای طاقهـــای باشکوهی است که با ظرافت بسیار کنــده کاری شده، ولی خ

ود معبد بیشتر نمودار حالت فلسفی دارد تا هنــــری. به طور کلی ستونهـای

 معابد، چوبی و سنگی است و غالبا به صـــورت ستون پیکره‌ای از اژدها و سیمرغ

 که در روبروی مدخل معبد قرار داده شده‌است.

 

خانه در چین:

اولین سکونتگاههای چینی گودالهایی هستند که به صورت دایره ساخته شده‌اند

 و روی آن را با شاخ و برگ درختان پوشانده‌اند.

از نظر تزئینی نمونـــه‌های خانه گلی دوره هان کاملا شبیه سبک‌های موجــــود

 در چین است. مدخل اصلی در داخل توسط “ مانع ارواح ” (دیواری در مقابل مدخل)

حفاظت می‌شود، به طوریکه حیاط از داخل خانه از نظر پنهــــان است.

بر اساس عقاید چینی، شیاطین و ارواح پلید در خط مستقیم حرکت می‌کردند

و این دیوارها در مقابل مدخل مانع ورود آنها به داخل خانه می‌شدند.

ساختمان معماری خانه امروز چین دقیقا به نمونه اولیه خویش در هزار سال

پیش شباهت دارد. اجزای ضروری این ساختمانهــــا عبارتند از: یک تالار چهار

 گوشه زیر یک بــــام نوک تیز با قرنیزهای بر آمده، بر روی یک شبکه نگاهدارنده

 و ستونهــای چوبی، که دیوارها هیچ نقشی در نگاهـداری از سقف ندارند بلکه

در حکم پرده‌ها و تیغه‌های جدا کننده می‌باشند.

 معماری چین در چهارچوب این فرمول محـدود، توجهش را بر نمای ساختمــان

متمرکز می‌کند. کارایی ساختمان غالبا تابع تزئینات آن بود. جالب توجه‌است که

 در طی چند قرن جهت همه ساختمانها شمالی ـ جنـــوبی بوده‌است.

در معابد یا منازل چینی بام بسیـار اهمیت دارد، جنس آن از آجر و کاشی است

و اگر بر سریرهای سلطنتی سایه افکند زرد و گرنه سبز، ارغـــوانی،

سرخ یا آبی است.

 

معماری در چین:

معماری چین نیز همانند سایر هنرهــــای آن از گستردگی و تنـوع فراوان

برخوردار است، هر چند آثار معماری آنـــان گاه به علت استفاده از مصالح کم

 دوام از بین رفته‌اند، ولیکن آنچـــه از این آثار باقیمانده، گویای این حقیقت است

 که آثار چین در حد معماریهای مصر و بین النهـــرین و ایران باستان است.

به طور کلی معماری چین شامل معابد (کنفوسیوسی، لائوتسه، بودایی) پاگودا،

 قصر، دیوار بزرگ چین، خانه و دیرها، آرامگاهها و معابد صخره‌ای (‌غارها) است.

معماری چین یگانه سیستم معماری در جهان است که ترکیب بندی چوبی

عمد ه ان می‌باشد که تجلی بخش عمیق اصول اخلاقی چینی‌ها و دیدگاه‌های

زیبائی، ارزش و طبیعت است.

خصوصیات معماری چینی:

خصوصیات عمده هنر معماری چین که بر اساس سنن عمیق فرهنگی مبتنی

 است به قرار ذیل است:

  1. به علت برجسته ساختن ایده تقدم قدرت امپراتوری بر هر چیز و نظریه

    طبقاتی موفقیتهای حاصله دربرنامه ریزی قصرها و شهرها بیشتربوده‌است.

  1. به زیبایی مجتمع توجه خاصی شده لذادر ترکیب بندی عمده معماریها

    شکل برقراری خانه‌ها وحیاط‌ها طوری است که دو طرف همانند اهرم متقابل

    عمل کنند.

  1. به طبیعت به هماهنگی عالی معماری با طبیعت عطف توجه خاصی

     شده‌است.

   در تاریخ چین در زمینه خصوصیات هنری و سبک و شیوه‌های سازندگی و 

طراحی معماری به تبادلات با خارج اهمیت زیادی داده شده و این مساله بر

معماری ژاپن، کره، ویتنام و مغولستان تاثیرات زیادی داشته‌است.

فرهنگ رانندگي در چين

 

    از آنجايي كه در چين رانندگي و مالكيت شخصي خودرو تجربه نسبتا جديدي است ، خودرو سوران چيني با خطرات بيشتري نسبت به هم نوعان خود در كشورهاي صنعتي مواجه هستند. بسياري از عابران پياده هنوز طوري رفتار مي كنند كه گويا هرگز قوانين رانندگي در اين كشور برقرار نشده است. آنها بي هدف در خطوط عابر پياده سر چهارراه ها سرگردانند ، به سرعت از عرض بزرگراه هاي هشت بانده و گاهي با معطلي و آسوده از خيابان عبور ميكنند. خودروسوارها هم همينطور بي اعتنا هستند. حتي در بزرگراه ها خودروسواران زماني كه يك خروجي را از دست مي دهند دنده عقب مي گيرند. زماني كه ميخواهند گردش به راست كنند از توقف ممالنعت كرده و به ديگر رانندگان راه نميدهند تا عبور كنند  و خود به راست مي پيچند. 

گاهي اگر راننده اي ادب و قانون را رعايت كند و پشت خط عابر پياده بايستد بايد آنقدر منتظر بماند تا خيل عابرين پياده بدون توجه به چراغ راهنمايي عبور كنند. هر چند چيني ها صدها دلار صرف كلاس هاي آموزش رانندگي ميكنند و بايد امتحان جامع و مشكلي را قبول شوند   اما  به زودي تمام آن عادات خوب ترك مي شوند زيرا شرايط عبور و مرور باعث اين مساله ميشود.

رانندگان چيني داراي رفتارهاي بدي مانند بي اعتنايي سرعت خيلي بالا  ، گردش ناگهاني و بدون راهنما و عبور سريع از تقاطع ها بدون كم كردن سرعت هستند.

بعضي ها حتي به آمبولانس ها راه نمي دهند و طوري پارك ميكنند كه راه را مي بندند. زماني كه بايد سريع حركت كنندآهسته و زماني كه بايد كند برانند ميتازند.

همه اين رفتارهاي پرخطر از سوي رانندگان و عابرين پياده باعث بالا بودن آمار تلفات جاده اي در اين كشور شلوغ و پر رفت وآمد ميشود.

قلمرو دریائی و جزایر چین:

 

سواحل دریائی چین از انتهای رود یا لو استان لیائو نیگ در شمال تا انتهای

رود بی لون استان گوانگ سی در جنوب امتداد می‌یابد و حدود 18 هزار کیلومتر

طول دارد.

مناطق ساحلی چین هموار بوده و بندرهای فراوان خوبی دارد که بیشتر آنها

تمام سال باز است.آب های ساحلی چین دریاهای بو های، هوانگ های،

دونگ های، نان های آب‌های اقیانوس آرام در شرق تایوان را شامل می شود

که از میان آنها خلیج بو های دریای داخلی چین است.

آب‌های اقیانوس آرام در شرق تایوان چین تا جزایر شیان دائو در شمال و تنگه لوزون

در جنوب امتداد می‌یابد.

آب‌های دریائی چین آب‌های داخلی و قلمرو دریائی را شامل می شود و مساحت

 آنها 380 هزار کیلومتر مربع است. آب‌های داخلی چین آب‌های بین خط اساسی

 قلمرو دریائی و ساحل چین است. عرض قلمرو دریائی چین 12 کیلومتر است.

در قلمرو دریائی چین بیش از 5 هزار جزیره پراکنده است و مساحت کل آنها 80

هزار کیلومتر مربع و طول ساحلی آنها 14 هزار کیلومتر است.

بزرگترین جزیره از میان آنها جزیره تایوان است که 36 هزار کیلومتر مربع وسعت دارد.

 دومین جزیره بزرگ آنها جزیره های نان است که 34 هزار کیلومتر مربع وسعت دارد.

جزایر، صخره‌ها و پایاب‌ها در دریای نان های، جزایر نان های نمایان می‌باشد و

مجمع الجزایر در انتهای جنوبی چین واقع است که جزایر دونگ شا، جزایر شی شا،

 جزایر جونگ شا و جزایر نان شا را شامل می‌شود.

 

منابع طبیعی چین:

چین کشوری پهناور است و دارای انواع زمین‌ها و منابع طبیعی است،

 از جمله مزارع، جنگل، چمن، بیابان و پایاب. کوه‌ها اکثر مساحت چین را

 تشکیل می‌دهند و جلگه‌ها و مزارع و جنگل‌ها در این کشور کم است.

پوشش زمین در چین متوازن نیست. مزارع عمدتا در جلگه‌ها و حوضه‌های شرق

چین در منطقه‌ای که باد موسمی می‌وزد، جنگل‌ها عمدتا در مناطق کوهستانی

 در شمال شرق و جنوب غرب چین و چمن‌ها در فلات‌ها و مناطق کوهستانی

در داخل چین واقع است.

چین معادن فراوانی دارد. میزان ذخایر کشف شده معادن چین 12 در صد ذخایر

جهان را تشکیل می‌دهد و این کشور را در مقام سوم جهان قرار می‌دهد.

171 نوع ماده معدنی در چین کشف شده که میزان دقیق ذخایر 158 نوع از میان

آنها مشخص شده است. چین جزو تعداد قلیلی از کشورها است که ذخایر

معادن فراوان با انواع کامل دارد. از میان 45 نوع عمده معادن چین میزان 25 نوع

 در 3 مقام اول جهان قرار دارد.

وضعیت پوشش ذخایر معادن چین به شرح زیل است: نفت و گاز طبیعی در

 شمال شرق، شمال و شمال غرب، ذغال سنگ در شمال و شمال غرب،

آهن در شمال شرق، شمال و جنوب غرب، مس در جنوب غرب، شمال غرب

و شرق، سرب و روی در سراسر چین وجود دارد. تنگستن، قلع، مولیبدن،

انتیمون و تولیوم در جنوب و شمال چین وجود دارد. معادن طلا در سراسر چین و

فسفر در جنوب چین وجود دارد.

 

وضعیت انرژی بادی، آبی و آفتابی در چین:

 

چین پهناور رودهای فراوانی با جریان تند و عمیق دارد. این رودها انرژی آبی

فراوانی در بر دارند که طبق آمار به 6800 میلیون کیلووات می رسد و با آن

 می توان سالانه 5920 میلیارد کیلووات ساعت برق تولید کرد.

انرژی آبی قابل استفاده چین به 3780 میلیون کیلووات می رسد و با آن

 هر سال 1920 میلیارد کیلووات ساعت برق تولید می‌شود. چین از لحاظ ذخایر

انرژی آبی و انرژی آبی قابل استفاده در مقام اول جهان قرار دارد.

مقدار انرژی بادی چین در ارتفاع 10 متری به 3 میلیارد و 226 میلیون کیلووات

 می رسد که 253 میلیون کیلووات از آن قابل استفاده است. این در حالی است

 که انرژی بادی در آب های چین 3 برابر انرژی روی خشکی این کشور است و به

750 میلیون کیلووات می‌رسد.

مراتع و بیابان ها در شمال غرب و شمال و آبهای نزدیک و جزایر در شرق و

 جنوب شرق چین انرژی بادی فراوانی دارند. نیروگاه بادی شهرک دا بن منطقه

سینگ کیانگ چین بزرگترین نیروگاه بادی چین و آسیا است.

ظرفیت موجود برق بادی چین فقط 14/0 در صد انرژی بادی قابل استفاده این

 کشور است و از این لحاظ توسعه انرژی بادی در چین آینده درخشان دارد.

چین همچنین انرژی آفتابی فراوانی دارد. مقدار سالانه انرژی آفتابی که هر سال

 در خشکی های چین دریافت می شود، معادل انرژی 2400 میلیارد تن

 ذغال سنگ است. دو سوم مساحت خشکی چین سالانه 6000 میلیون ژول هر

 متر مربع گرما دریافت می‌کند.

حد اکثر این رقم در شمال غرب منطقه تبت حتی به 8400 میلیون ژول در هر متر

مربع می رسد و این منطقه نیز از جمله مناطق جهان است که از بیشترین انرژی

آفتابی برخوردارند. نخستین نیروگاه قدرتمند انرژی آفتابی(560 واتی) چین یازدهم

اکتبر سال 1982 میلادی در منطقه مغولستان داخلی راه اندازی شد.

 

کوه‌های معروف چین:

              

چین کوه‌های زیادی دارد و مساحت مناطق کوهستانی دو سوم سرزمین این

 کشور را در اشغال دارد. مناطق کوهستانی یادشده کوه‌ها، تپه‌ها و فلات‌ها را

 شامل می‌شود.

از میان انواع مختلف زمین چین، کوه‌ها 33، فلات‌ها 26، حوضه‌ها 19، دشت‌ها 12

 و تپه‌ها 10 در صد مساحت چین را در اشغال دارد.

کوه‌های معروف و بزرگ چین عبارتند از: هیمالایا، کون لون، تیان شان، تانگولا،

چین لینگ، دا شینگ آن لینگ، تای هانگ، چی لیان، کوه هنگ دوان و غیره.

بیشترین بلایای طبیعی که در این کشور اتفاق می‌افتد توفان‌های گاه به گاه

در این کشور است که سبب سيلهای مخرب، سونامی، زلزله، جابه جاشدن

 (رانش) زمین و خشکسالی می‌شود که برای کشاورزان که 50 درصد جمعیت

 این کشور را تشکیل می‌دهند بسیار مضر است.

 

مذهب هاي عمده ي چين:

دین بودا

حدود قرن یکم میلادی به چین راه یافت و از قرن چهارم بطور گسترده در

این کشور توسعه یافت و تدریجا به تاثیرگذارترین مذهب چین مبدل شد .

دین بودا در چین از لحاظ خانواده دین بودای شعبه زبان هان ؛ دین بودای تبتی

 و  مذهب بودای " بالی" تقسیم می شود .

راهبان بودائیست در چین جمعا 200هزار نفرند .

 اکنون در چین بیش از 1300 معبد و 33مدرسه بودائیسم وجود دارد و حدود 50

 نوع نشریات مربوط به دین بودا به چاپ می رسد . مذهب بودای تبتی که فرقه ای

 از دین بودا است بطور عمده د رمناطق خودمختار تبت؛ مغولستان داخلی و استان

 "چین های" رواج دارد . ملیتهای تبت ؛ مغول، یوگو ؛ من با ؛ لو با و تو معمولا به

 مذهب بودای تبتی اعتقاد دارند و شمارش پیروان این مذهب حدود 7 میلیون نفر

 است . مذهب بودای زبان " بالی" بطور عمده در ایالتهای خودمختار "سی شیوان

 با نا" و " ده هون " ملیت های " دای " و " جین بو " استان یون نان واقع در جنوب

 غربی چین رواج دارد . اکثر مردم ملیتهای " دای " ، " بولان" ، "آچان" ؛ و " وای "

جمعا حدود یک میلیون تن به این فرقه دین بودا معتقدند . پیروان دین بودا به

 زبان هان همانند این ملیت اصلی چین در نقاط مختلف این کشور پراکنده اند .

 

                


تائویسم

 تائوییسم مذهب اصیل چین است و بیش از 1800سال تاریخ دارد ؛ این مذهب

 از قرن دوم میلاد پابه عرصه گذاشت . تائویسم بر پایه اعتقادات باستانی یعنی

 پرستش طبیعیت و نیاکان توسعه یافته و در تاریخ شاخه های زیادی داشت و

نهایتا به دو فرقه " چیوان جن " و " جن ای " تقسیم شد . این دین در میان

ملیت هان تاثیرگذار است . اما به دلیل فقدان مراسم و تشریفات جدی برای

مشارکت در این دین ، دستیابی به آمار دقیق شمار پیروان این مذهب سخت است .

 چین دارای حدود 1500معبد و 25هزار روحانی اعم از زن و مرد تائوییست است .

 

               


دین اسلام

دین اسلام از قرن هفتم میلادی به چین راه یافت . اکثر مطالق مردم اقلیتهای

 ملی هوی ؛ ایغور ؛ تاتار ؛ قرقیز؛ قزاق؛ ازبک ؛ دونگ شیان ؛ سالا و بائو آن که

از 18میلیون نفر جمعیت دارند به دین اسلام اعتقاد دارند . اکثر مسلمانان چین

در مناطق خودمختار ایغور سین جیانگ ، هوی نینگ شیا و استانهای گان سو ؛

چین های و یونن زندگی می کنند ؛ در استانها و شهرهای دیگر نیز مسلمانان

 پراکنده اند . اکنون در سراسر چین بیش از 30هزار مسجد و 40هزار روحانی

( آخوند و امام ) وجود دارند .

 

               

دین کاتولیک

دین کاتولیک چین از قرن هفتم میلادی چندین بار در چین راه یافت و پس از جنگ

 تریاک در سال1840 بطور گسترده رواج یافت . اکنون انجمن دین کاتولیک چین

 دارای یک صد ناحیه مذهبی ؛ حدود 5 میلیون پیرو و 5هزار کلیسا و سالن

مذهبی ؛ 12 دانشکده الهیات است . در بیش از 20 سال گذشته انجمن دین

کاتولیک چین 1500روحانی جوان را آموزش داده و بیش از یکصد روحانی به

خارج از کشور برای تحصیل اعزام کرده است . از سوی دیگر این انجمن دارای

سه هزار راهبه جوان و بیش از 200 راحبه با سابقه است ؛ در چین هر سال

 بیش از 50هزار نفر تعمید می گیرند و جمعا بیش از سه میلیون جلد انجیل به

چاپ و نشر رسیده است .

 

 

               

دین مسیح

دین مسیح در اوائل قرن 19میلاد وارد چین شده و پس از جنگ تریاک بطور گسترده

در چین رواج یافت . سال 1950 انجمن دین مسیح چین جنبش خودمختاری؛امرار

 معاش و تبلیغ مذهبی را برپا کرده و از مسیحیان دعوت کرد که نفوذ امپریالیسم ر

ا از بین برده و روحیه میهن پرستی را تبلیغ کنند تا هدف مزبور تحقق یابد .

اکنون شمار پیروان دین مسیح به حدود 10 میلیون نفر و تعداد روحانیان به حدود

18هزار نفر ؛کلیساها به حدود 12هزار ومحلهای اجتماعی ساده برای برگزاری

فعالیت مذهبی به حدود 25هزار رسیده است .

 

نظام آموزشي‌ و چگونگي‌ ارزشيابي‌ مدارك‌ تحصيلي‌ دانشگاههاي‌ كشور چين

تحصيلات‌ پيش‌ دانشگاهي‌
در کشور چين تحصيلات ابتدائی از 6 سالگی به مدت 5 يا 6 سال است

در اين دوره ، دانش آموزان ملزم به گذراندن دروس متنوعی نظير زبان چينی

، رياضيات و مطالب اخلاقی وورزش و فعاليت های فوق العاده می باشند .

سپس وارد دوره آموزشی مقطع متوسطه می شوند که6 سال به طول می انجامد

 وبه دو مقطع آموزش متوسطه و آموزش فنی و حرفه ای تقسیم می گردد.

هريک از اين دوره هاخود شامل دو مرحله آموزشی سه ساله مقدماتی

متوسطه و دوره سه ساله تکميلی متوسطه می باشند که در قالب دوره های

4 ساله و 3 ساله ارائه می گرددند.دانش آموزانی که از مدارس مقدماتی

متوسطه فارغ التحصيل می گردند از مجوز ورود به مراکز متوسطه

فنی و حرفه ای برخوردارند . در اين مراکز آموزشی برنامه های آموزشی 2 تا4

سال ارائه می گردد.

 تحصيلات‌ دانشگاهي‌

    دانشگاه ها ، دانشكده ها و مؤسسات آموزش عالي به ارائه برنامه هاي

 4 يا 5 ساله و هم چنين دوره هاي تخصصي 2 تا 3 سال مبادرت مي نمايند.

 آن دسته از دانشجويان كه به اتمام نخستين دوره نايل آيند از مجور حضــــور

در دوره‌هاي بعدي برخوردار مي‌گردند . دانشگاه‌هاي چين به چند دسته تقسيم

 مي گردند برخي از دانشگاه ها مستقيماً تحت نظارت وزارت آموزش عالي قرار

 داشتند و تعدادي از آنها نيز توسط شهرداري ها و استانداري اداره مي گردند.

 علاوه بر اين تعدادي ديگر نيز توسط مراكز محلي شهرها مورد نظارت واقع مي گردند.

 آن دسته از دانش آموزاني كه از مراكز آموزش متوسطه فارغ التحصيل شده اند

 مي توانند پس از قبولي در آزمون ورودي به دانشگاه راه يابند. سال تحصيلي

در مؤسسات آموزش عالي تمام وقت به دو ترم تقسيم مي شود. برخي از

دانشگاه ها نيز از سه ترم تحصيلي برخوردار مي باشند. ترم اول از اوايل

سپتامبر و ترم دوم از اواسط فوريه آغاز مي گردد.


 

بازارهاي گوانگجو چين(1) GUANGZHOU MARKETS

1 CLOTH MARKETبازار پوشاك 流花服装市场(LIUHUA)
白马服装市场 (WHITE HORSE)
新大地服装市场(XINDADI)
沙河服装市场(SHAHE)
精都大厦服装市场(JINGDU)
步步高服装市场(BUBUGAO)
天马服装市场(TIANMA)
富骊服装市场(FULI)
红棉服装市场(HONGMIAN)
国宏服装市场(GUOHONG)
康乐牛仔城(KANGLE)
新贵都商业城  人民北路(XINGUIDU)
BABY MARKETبازار پوشاك كودكان 新大地服装市场(XINDADI)
中山八路(ZHONGSHANBALU)
UNDER WEAR MARKETبازار لباس زير 金祥大厦(JINXIANGDAXIA)站前路193号
北京路高第街(BEIJINGLU)
TEXTILE MARKETبازار پارچه 海印布四市场(HAIYIN)
中大布四市场(ZHONGDA)

بررسی مبادلات تجاری ايران وچين طی یک دهه اخیر

 

کشور چین علاوه بر همکاری های اقتصادی که در زمینه های مختلف از جمله توسعه نیروگاه ها، پروژه های معدنی و صنعتی، ساخت مترو و راه سازی با ایران دارد در حال حاضر از روابط خوب تجاری با ایران برخوردار است. شروع روابط جدي ايران و چين به سال 1351 باز مي­گردد که مي­توان آن را به سه مقطع تقسيم کرد: از1351 تا 1360 ، از 1360 تا 1370و از سال 1370 تاکنون، که مرحله اول اين روابط تا پيروزي انقلاب اسلامي با کندي پيش مي­رود و از پيروزي انقلاب تا سال 60 متوقف مي شود. اما در مرحله دوم روابط دوباره برقرار مي­شود اما رشد و سرعت چنداني ندارد که در مرحله سوم شتاب‌چشمگيري مي­گيرد به طوري که حجم مبادلات ما با چين طي سالهاي گذشته بطور چشمگيري افزايش يافته است و رقم مبادلات تجاري دو طرف(نفتی و غير نفتی) از 200ميليون دلار به 30ميليارد دلار در سال 2008 رسيده است.با توجه به بحران جهانی و کاهش تقاضا اين رقم در سال 2009 کاهش داشته و به حدود 22 ميليارد دلار رسيد و با بهبود وضعیت اقتصاد جهانی این رقم در سال 2010 به مرز 30 میلیارد دلار بازگشت و در سال 2011 با رشد 50 درصدی به بیش از 45  میلیارد دلار بالغ گردید.

 عملكرد صادراتي ايران :

صادرات‌غيرنفتي‌ايران‌به‌چين‌طي‌يك دهه گذشته دچار تحول اساسي و رشد چشمگيري شده است،بطوريكه طي اين مدت حدود 32 برابر شده و صادرات ‌از 177 ميليون دلار در سال 1380به 5652 ميليون دلار در سال 1390 افزايش يافته است.  چين در سال 85 و 86 سومين، در سال 87 و 88 دومين و در سال 89 و 90 اولین شریک صادراتی ایران بوده است.

محصولات پتروشيمي با بيشترين ارزش و پس از آن مواد كاني و معدني و همچنين محصولات غذايي بالاترين رقم در صادرات غيرنفتي را به خود اختصاص داده اند.

مهمترين رقباي صادراتي ايران در بازار چين شامل كشورهاي ژاپن،كره جنوبي، تايوان، آمريكا، آلمان، مالزي، سنگاپور، استراليا و روسيه هستند.

   صادرات غيرنفتي ايران به چين طي سالهاي1390-1377

 

سال 1377 1378 1379 1380
صادرات غير نفتي (ميليون دلار) 92 77 170 177
رتبه شريك تجاري * * * *

 

سال 1381 1382 1383 1384
صادرات غير نفتي (ميليون دلار) 198 231 266 529
رتبه شريك تجاري       ششم       هشتم          هفتم        پنجم

سال 1385 1386 1387 1388
صادرات غير نفتي (ميليون دلار) 1052 1231 1800 3119
رتبه شريك تجاري         سوم           سوم          دوم          دوم

 

سال 1389 1390
صادرات غير نفتي (ميليون دلار) 4575 5652
رتبه شريك تجاري           اول           اول

منبع: آمار گمرك ج.ا.ايران

    عملكرد وارداتي ايران

ميزان واردات ايران از چين طي يك دهه گذشته با رشد همراه بوده است بطوريكه طي اين مدت بيش از 8 برابر شده و ‌از 886 ميليون دلار در سال 1380به 7393 ميليون دلار در سال 1390 افزايش يافته است. چين در سال 85، 86  و 87 سومين و در سال 88 ، 89 و 90 دومین شريك وارداتي ايران بوده است.

 

    واردات ايران از چين طي سالهاي 1390-1377

 

سال 1377 1378 1379 1380
واردات (ميليون دلار) 655 613 565 886
رتبه شريك تجاري * * * *

         

سال 1381 1382 1383 1384
واردات (ميليون دلار) 1046 1541 2062 2204
رتبه شريك تجاري

      ششم   

        پنجم       چهارم         پنجم

  

سال 1389 1390
واردات (ميليون دلار) 5759 7393
رتبه شريك تجاري          دوم           دوم

  منبع: آمار گمرك ج.ا. ايران

 مهمترين اقلام وارداتي ایران از چين را ماشينها و دستگاههاي مكانيكي، موتورهاي پيستوني تناوبي، وسايط نقليه حمل‌ونقل كالا، تري فسفات سديم، دانه‌ذرت، واگن مسافري، لوله آهني‌يافولادي،دستگاههاي‌گيرنده‌و‌فرستنده،‌اجزاء و قطعات توربينها، ماشينهاي مغناطيسي و ماشينهاي راهسازي تشكيل مي‌دهد. مهمترين‌كشورهاي واردكننده ازچين شامل‌آمريكا، هنگ‌كنگ، ژاپن، كره جنوبي، آلمان، هلند، انگليس، تايوان و سنگاپور هستند.

درمجموع، تراز تجاري ايران باكشور چين با احتساب‌صادرات نفت مثبت‌است اما با توجه به روند رو به رشد صادرات ايران و تندتر بودن آهنگ رشد صادرات نسبت به واردات، در آينده نه چندان دورمي‌توان انتظارداشت كه حتي بدون احتساب نفت نيز تراز تجاري ايران با چين مثبت گردد.

 

چین مدرن:

سون یات سن «پدر چین مدرن» سیاست‌مدار و رهبرانقلابی چین در براندازی

دودمان چینگ در انقلاب سال ۱۹۱۱ بود. در اوایل سال ۱۹۱۱ نیروهای

 انقلابی به رهبری سون یات سن بر امپراتوری منچو پیروز شدند.

رژیم چین پس از انقلاب مردمی از پادشاهی به جمهوری بازساخته شد.

وقتی جمهوری چین در سال ۱۹۱۲ تأسیس شد سون یات سن اولین

رئیس جمهور چین در سال ۱۹۱۲ بود. او بعداً هم حزب ملی چین کومینتانگ

را تأسیس کرد و تا سال ۱۹۲۱ رهبر این حزب بود. سون یات سن در سال ۱۹۲۱

در گذشت.

حزب کمونیست چین در سال ۱۹۲۱ میلادی تأسیس شد. از سال ۱۹۲۱

مبارزات سخت مردم چین را رهبری می‌کرد و در نتیجه جمهوری خلق چین را

در سال ۱۹۴۹ تأسیس نمود. آنگاه ژاپنیها بر این سرزمین تاختند. با پایان

 جنگ جهانی دوم تازش ژاپنیها ایستانده شد ولی جنگ داخلی میان هواداران

 ژنرال چیانگ کای شک و مائو تسه تونگ بالا گرفت که سرانجام به پیروزی

هواداران حزب کمونیست چین انجامید و از آن پس چین به گونهٔ کمونیستی

 تا به امروز گردانده می‌شود و هواداران چیان کایچک نیز که ملی‌ها بودند به

جزیره تایوان گریختند و تا به امروز به ایستادگی دربرابر فشار جمهوری خلق

چین ادامه داده‌اند.

از سال ۱۹۵۶، حزب کمونیست چین به دلیل فقدان تجربه کافی در جریان

 رهبری اقتصادی و نوسازی چین اشتباهاتی مرتکب شد. به تبع آن مبارزه

قدرت (انقلاب فرهنگی چین) در سالهای ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۶ در حزب کمونیست

چین شروع شد. چهره‌های میانه رو حزب اخراج شدند. پس از پایان انقلاب

فرهنگی چین در اکتبر سال ۱۹۷۶، چین به دوره نوین توسعه تاریخی وارد شد.

از آغاز سال ۱۹۷۹ حزب کمونیست چین سیاستهای اصلاحات و درهای باز را که

تنگ شیائوپنگ مطرح کرد به اجرا گذارد. پس از اجرای سیاستهای اصلاحات و

درهای باز به این طرف، توسعه اقتصاد ملی و اجتماعی چین به دستآورده‌های

 چشمگیری نائل آمده‌است. چهره کشور دستخوش تغییرات تکان دهنده شد.

این دوران از لحاظ وضعیت بهترین زمان پس از تأسیس جمهوری خلق و بهترین

دوره برای مردم به لحاظ تامین منافع آنان به شمار می‌رود.

 

محدودیت تعداد فرزند در چین:

دولت چین از اواخر دهه ۱۹۷۰ سیاست محدودیت تعداد فرزندان را به اجرا گذاشته

 که به خصوص در مناطق شهری به طور جدی تری دنبال شده‌است.

در عین حال، نحوه اجرای این سیاست در مناطق مختلف چین یکسان نیست

و از جمله در برخی مناطق روستایی به خانواده‌هایی که فرزند اول آنان دختر

یا معلول باشد یا مهاجران چینی که از خارج به کشور باز می‌گردند اجازهٔ داشتن

فرزند دیگری هم داده می‌شود.

در اکثر مناطق چین، خانواده‌هایی که مقررات محدودیت تعداد فرزند را نادیده بگیرند

 با جریمه نقدی و تنبیهات دیگری در زمینه اشتغال و امکانات رفاهی مواجه می‌شوند.

از نظر قومی نیز اجرای قانون خانواده تک فرزندی یک نواخت نیست و در حالیکه

 اکثریت چینی‌های قوم هان اجازه داشتن بیش از یک فرزند را مگر در موارد

استثنایی ندارند، به برخی اقلیت‌های قومی اجازه داشتن دو یا حتی سه فرزند

 برای هر خانواده داده شده‌است.

مقامات چینی اجرای سیاست تک فرزندی را موفقیت آمیز توصیف کرده و یکی

از عوامل رشد سریع اقتصادی این کشور در سال‌های اخیر دانسته‌اند هرچند

برخی از کارشناسان گفته‌اند که بهبود دسترسی به امکانات برنامه ریزی خانواده،

 افزایش درآمدها و تغییرات فرهنگی ناشی از آن نیز در جلوگیری از رشد سریع

 جمعیت چین موثر بوده‌است.

در مواردی گروه‌های مدافع حقوق بشر قانون تک فرزندی چین را مورد انتقاد

 قرار داده‌اند و آن را مغایر آزادی‌های فردی دانسته‌اند اما دولت چین تاکید داشته

‌است که در اجرای قانون تک فرزندی، اجازه اعمال فشار از جمله وادار کردن زنان

به سقط جنین یا عقیم سازی اجباری را نمی‌دهد و مجازات متخلفان از این قانون

 منحصر به پرداخت جریمه نقدی است.

اجرای این سیاست همچنین باعث بروز نگرانی در میان اقتصاددانان شده زیرا با

بهبود شرایط اقتصادی و افزایش امید به زندگی در میان جمعیت چین، در آینده

نزدیک هر فرد شاغل در این کشور با بار تکفل سنگینی مواجه خواهد بود زیرا کار

او باید معاش پدر و مادر بازنشسته و احتمالاً والدین آنان را نیز تأمین کند.

در سال‌های اخیر، برخی از زوج‌های چینی با انجام آزمایش‌های پزشکی در

زمان بارداری زن و آگاه شدن از دختر بودن جنین، به سقط جنین مبادرت می‌ورزند

تا تنها فرزند خانواده پسر باشد امااین وضعیت می‌تواند باعث برهم خوردن تناسب

 جنسیتی جمعیت این کشور در آینده شود.

البته قابل ذکر است که سیاست تک فرزندی توسط دولت چین در سال ۲۰۱۱

 لغو شد. و حال زوجین می‌توانند حداکثر دو فرزند داشته باشند. دلیل این کار نیز

 بالارفتن میانگین سن در این کشور، و در نتیجه ایجاد بحران در آینده اعلام شده

 است.

 

ویژگیهای انسان پكن :

   انسان پكن:

از نمونه های بسیار کهن نوع انسان. سنگواره های این انسان با عمری 500هزار ساله تا 750هزار ساله در غار چوکوتیئن در نزدیکی شهر پکن، در 1927 یافت شد

۱- درون غار زندگی می كرده و از آتش برای گرم كردن و پختن گوشت و دور كردن حیوانات وحشی استفاده می كرده

2- از كوارتز و یك نوع سنگ آتش زنه ابزار می ساخته

3- استخوانهای خرس و شتر و كرگدن و فیل و گوزن در غار زیاد كشف شده

و بیشترین مربوط به گوزن بوده است.

4- از گیاهان نیز استفاده می كرده چون آثار نباتات در آنجا بدست آمده

5- گفته شده كه انسان پكن احتمالاً آدم خوار هم بوده چون غالب جمجمه های

یافت شده در اثر ضربات شدید خورد شده كه مغز آنها مورد استفاده قرار گیرد و

 این آدم خواری ممكن است به علت عدم دسترسی به غذا بوده كه امكان

شكار نبوده یا امكان دارد یك محل مذهبی بوده و یا احتمالاً افراد خورده شده به

عنوان اسیر از زد و خورد بدست آمده است.

تمدن های دوره نوسنگی :بعد از انسان پكن تا دوران نوسنگی اطلاع زیادی از

تمدن های چین نداریم و این ممكن است بعلت عدم پژوهش و كاوشها در چین

باشد و یا ممكن است بعلت تغییرات آب و هوا تمدن یا فرهنگی بعد از انسان

پكن در چین بوجود نیامده باشد ولی از نظر دوران كشاورزی یا نوسنگی ما به

چند تمدن مهم برمی خوریم.

A- تمدن" خه- مو- دو" مربوط به 7 هزار سال پیش است در این تمدن آثاری از

وسایل استخوانی و سنگی و همچنین ظروف سفالین پیدا شده اغلب سفالها

 منقوش و دست سازند .خانه ها چوبی بوده و قدیمی ترین چیزی كه از این تمدن

به دست آمده پاروی چوبی است كه سالم مانده است . از مكانهای كشف شده

دانه های گیاهی – برنج – هسته گیاهان كشف شده است .

B- تمدن" یانگ شائو" كه مربوط به هزاره سوم ق م در ناحیه "شن سی" تشكیل

 شده و رنگ ظروف سفالی قرمز و منقوش به طرح های هندسی است این

سفالها از گل رس نرم ساخته شده و سطح آنها بعد از رفتن به كوره منقوش شده

 است.

بطور كلی در دوره نوسنگی در چین خانه ها ابتداء از چوب و بعداً از چینه و آخر الامر

 از گل و چوب با یكدیگر بوده است.

تمدن ده نشینی دوران باستان :در حدود 1500 ق م شاهان سلسله شانگ با

هم متحد شدند و تشكیل تمدنهای دوره تاریخی چین را دادند البته قبل از دوره

 شانگ از سلسله ای دیگری به اسم" شیا" اشاره می كنند ولی ظاهراً این دوره

 را افسانه ای می دانند و به هر حال در دوره شانگ ساخت وسایل مفرغی در

 ابتداء جنبه آئینی داشته و ظروف مكشوفه از مقابر شانگ نشانه تكامل ساخت

 این نوع ظروف است.مصارف این ظروف در ابعاد بزرگ و كوچك بدین شرح است:

1- ظروف غذاپزی كه غالباً به صورت مستطیلی و چهار پایه هستند و در محل

دسته آنها سوراخهایی جهت حمل ظرف در نظر گرفته اند.

2- ظروف مفرغی: جهت نگهداری آذوقه و مواد اولیه غذایی

3- ظروف مفرغی پایه دار:جهت گرم كردن

۴-مواد الكلی و همچنین ظروفی جهت نگهداری مشروبات الكلی

5- زنگهای بسیار بزرگ به جهت دور كردن ارواح خبیثه از آن استفاده می كردند

6- جامهای مفرغی كه به صورت های مختلف ساخته می شده این نوع ظروف

به اشكال مختلف ساخته می شد

7- سلاح و ابزارهای جنگی.


این ظرف ها ِغالباً دارای نوشته است و چون پیدایش خط از زمان سلسلة

شانگ می دانیم این نوشته ها غالباً نام هنرمند و پادشاه زمان و سلسله را

در برمی گیرد و همچنین نوشته هایی است كه درباره رسوم كشور داری

پادشاهان شانگ اطلاعات سودمندی به ما می دهد.

 
چینی ها قبل از اینكه بر روی ظروف مفرغین بنویسند از مغز استخوان و

لاك لاك پشت استفاده می كردند و نوشتن روی استخوانها غالباً جنبه فال

 و پیشگویی داشته است در مقابر پادشاهان شانگ آثار زیادی از سفالهای

 صیقلی ممتاز كه از اجداد اصلی چینی ها بدوی هستند یافت شده است

در دوره شانگ قربانی انسان هم مورد نظر بوده و مردم خانه های گلی داشته اند

و مرد و زن خودشان را در لباس های كامل می پوشاندند.

 

جغرافیای چین:

کشور چین در منطقه شرق آسیا قرار گرفته‌است و مساحت آن بیش از

 ۹٬۵۹۶٬۰۰۰ کیلومتر مربع است که به این ترتیب بعد از روسیه، دومین کشور

پهناور آسیا به شمار می‌آید. چین دارای مرز زمینی با ۱۴ کشور است. این کشور

همچنین از سمت شرق و جنوب با دریای چین شرقی، خلیج کره، دریای زرد،

و دیگر آبهای آزاد احاطه شده‌است.

 

 

 

 

  •  (شمال شرقی) کیلومتر ۳، ۶۰۵، روسیه (شمال غربی) ۴۰ کیلومتر،

      

         تاجیکستان ۴۱۴ کیلومتر، ویتنام ۱، ۲۸۱ کیلومتر.

 

آب و هوای این کشور بسیار متنوع می‌باشد از مناطق گرمسیر و بارانی

در جنوب تا بسیار سردسیر شمال را شامل می‌شود. طوفان‌های موسمی

(در حدود ۵ مورد در سال) در امتداد سواحل جنوبی و شرقی، سیل‌های مخرب

، سونامی، زلزله، رانش زمین و خشکسالی از بلایای طبیعی منطقه چین هستند.

 

نژاد چینی ها و زبان انها:

نژاد مردم چين :پنج نژاد در چين زندگي مي كنند هَن كه نژاد اصلي چين ميباشد.

مَن كه نژاد منچوري است. مُون نژاد مغولي است.جان نژاد تبتي است و

 خُواري كه شامل تركها كه مسلمان هستند زبان و خط چيني ها كه خطي است

در ابتداء تصويري يعني در حد نقش و نقاشي است و در حال حاضر خط انديشه

نگاري است كه از نظر شكل لغات با خطوط تصويري تفاوتي ندارد و اين خط الفبا

 ندارد وبصورت كلمه ها ساده و يك آوايي است و از تركيب كلمات ساده كلمات

ديگر بوجود مي آيد.

 با همان قلمي كه خط نوشته مي شود نقاشي هم مي شود و بنابراين

 خط چيني يك نوع نقاشي است صحبت كردن به زيان چيني از لحاظ لغات و

دستور بسيار ساده است چون يك كلمه هم مي تواند فعل باشد و هم اسم و

 صفت و قيود زمان و مكان جملات را به گذشته و حال و اينده مي رساند ولي از

نظر نوشتن چون بيش از پنج هزار كلمه بايد آموخت نوشتن مشكل است.

از حفاري در سراسر چين مدت زمان زيادي نمي گذرد در طي سالهاي اخير به

 اكتشافات زيادي دست زده اند كه يكي از اين كشفيات مربوط به انسانهاي پكن

 است كه در محل" جو-گو-تين" در 60 كيلومتري پكن پيدا كردند نظرات باستان

 شناسان در مورد قدمت اين انسان 500 هزار سال پيش است اين انسان از نظر

 شكل و قيافه گوياي همان نژاد زرد است.

در سال 1914 در حوزه رودخانه زرد در شمال چين در يك تپه اي نمونه هاي زيادي از

 پستانداران فسيل شده كشف شد كه چيني ها به آن تپه به علت عدم آگاهي

 تپه استخوان اژدها مي خواندندو در سال 1922 يك هيات سوئدي به سرپرستي

 آندرسون در مسافت 60 كيلومتري پكن به كاوش پرداخت و با يك متخصص

ديرينه شناسي آمريكايي به چند دندان برخورد كرد كه محل كشف آنها جوگوتين

است و در سال 1928 ميلادي بقاياي يك جسد فسيل شده در اطراف پكن كشف

شد در انتهاي يك غاركه به علت فشار مواد رسوبي خراب شده بود جمجمه يك

 انسان را كشف كردند و با دندانهايي كه قبلاً پيدا كرده بودند به هم متصل كرده

و نام انسان پكن را به آن دادند البته در اين محل جوگوتين فسيل گوزنها و كفتار

 و خرس و انواع پستانداران كوچك نيز يافت شده و در سال 1931 بر اثر كاوشها

چند قطعه كوارتز تراشيده شده در كنار جمجمه پيدا كردن و ديگر ترديدها برطرف

شد كه انسان پكن از نوع انسان است نه بنا بر اعتقاداتي از ميمون زيرا يكي از

نشانه هاي انسانهاي اوليه استفاده از ابزار و آتش است.

 

اهميت بازار چين از منظر توسعه صادرات

 

  به دلایل زیر لازم است تا به بازار چین به عنوان یک بازار صادراتی پر پتانسیل توجه ویژه مبذول گردد :

 با توجه به رشد متناوب اقتصادی چین و افزایش سطح رفاه مردم این کشور و اینکه این کشور در حال حاضر دومین اقتصاد وارد کننده جهان محسوب می شود توجه به پتانسیل بالاي تقاضا در بازار چين امري لازم و ضروري است كه توجه جهانيان را ب خود معطوف داشته است و تحولات آتي تجارت و اقتصاد بين الملل مبتني بر چنين پيش فرضي مي باشد. ايجاد قشر ثروتمند ۱۳۰تا ۱۵۰ميليون نفر يدر چين فرصت درخشاني براي حضور شركتها و محصولات برتر ايراني در اين بازار حضور شركت ها و محصولاتئ برتر ايراني پر پتانسيل است.

   رشد سريع صادرات غير نفتي ايران به چين طي سالهاي گذشته (طي ۷ سال گذشته ۱۰ برابر و طي ۱۰ سال گذشته بيش از ۲۰ برابر ) و تبديل شدن اين كشور به دومين بازار بزرگ صادرات غيرنفتي ايران پس از امارات متحده عربي نشان از پتانسيل قوي صادرات ايران به اين كشور دارد.اگر چه عمده محصولات صادراتي ايران به اين كشور را محصولات پتروشيمي و مواد معدني تشكيل مي دهد با اين وجود صادرات محصولاتي نظير خشكبار ميوه هاي تازه داروهاي گياهيچرم و پوست فرش وسفال سراميك و حتي برخي ماشين آلات در ميان اقلام صادراتي ايران به اين كشور وجود دارد كه هرساله در حال افزايش مي باشد وحاكي از توان صادرات ايران است.

    با توجه به هدف گذاري حجم تجاري بالغ بر ۲۰۰ ميليارد دلار تا ده سال آينده (كه اخيرا توسط رؤساي جمهور دو كشور تعيين شده است ) و افزايش سريع ميزان همكاري ها ميان دو كشور از جمله در قالب سازمان همكاري هاي شانگهاي برنامه ريزي بلند مدت و اتخاذ اقدامات تشويق كننده تجاري براي حضور هر چه بيشتر در اين بازار ضروري مي باشد.

    با توجه به نياز روزافزون اقتصاد پر شتاب چين ب منابع انرژي و نقش محوري ايران به عنوان يك منبع عمده و مستقل تامين كننده انرژي براي چين مناسبات تجاري و اقتصادي دو كشور بايد بيش از پيش گسترش و تعميق يابد.

      با توجه به اينكه چين در حال حاضر يكي از مهمترين تامين كنندگان فناوري و كالاهاي سرمايه اي در ايران و جايگزين واردات از بازارهاي اروپايي محسوب مي شود اين عامل مي تواند در تنوع بخشي واردات محصولات سرمايه اي و فناوري ريسك تجاري ايران را كاهش دهد.

    بدون شك امروزه اقتصاد چين به عنوان يكي از اقتصادهاي برتر رقابتي جهان علاوه بر فرصت هايي كه پيش روي ما قرار مي دهد در بردارنده تهديداتي نيز هست كه مواجهه صحيح با چنين تهديداتي از جمله در خصوص قيمت شكني محصولات چيني در بازارهاي جهان و از جمله كشورمان مستلزم شناخت و آگاهي كافي از اقتصاد و تجارت چين به منظور اتخاذ راهبردها و راهكارهاي مناسب در جهت كنترل چنين مخاطراتي مي باشد.

قوانین کنسولی در چین :

 

اشخاصی که تمایل دارند به چین سفر کنند، بایستی برای کسب روادید به

کنسولگری یا سفارت چین در کشور متبوع خود مراجعه کنند. در زمان

درخواست برای روادید، لازم است از سازمان چینی میزبان دعوت نامه ارائه شود.

 ویزای صادر شده عموماً برای یک بار ورود صادر می شود و برای مدت محدودی

 اعتبار دارد. برای ورود به چین نیاز به اخذ ویزا است. ویزای چین برای یک خارجی

 به جهت اجازه ورود و خروج و حمل و تردد در خاک این کشور توسط مقامات ویزای

 چین، صادر می شود. مقامات چین با توجه به مقصود و مشخصات فرد خارجی،

ویزاهای دیپلماتیک، خدماتی و معمولی را صادر می نمایند. ویزای معمولی چین

شامل هشت زیر بخش اصلی است که توسط حروف چینی مشخص شده است.

ویزای D: برای خارجیانی که قصد مهاجرت موقتی را دارند، صادر می شود. جهت

اخذ ویزای موقتی، لازم است فرم تقاضای اقامت موقت تکمیل گردد. ویزای Z:

 برای خارجیانی صادر می شود که قصد دارند در قسمتی از چین استخدام شوند

و در کنار خانواده خود باشند.

 ویزای X: برای خارجیانی صادر می شود که قصد ادامه تحصیل و تحصیلات عالیه

و آموزش شغلی برای یک دوره شش ماهه یا بیشتر را دارند.

 ویزای L: برای خارجیانی صادر می شود که برای بازدید از چین، دیدار خانواده و

دیگر دلایل شخصی به چین می آیند.

برای یک متقاضی توریستی، به طور کلی لازم است تا وی توانایی مالی برای تأمین

 مخارج سفر در چین را داشته باشد و در هنگام لزوم، بتواند بلیط هواپیما،

 قطار یا کشتی را خریداری نماید. برای بازدیدکنندگانی که قصد ملاقات خانواده

 خود را دارند نیز برگه دعوت نامه لازم است. ویزای G: برای خارجیانی صادر

 می شود که قصد عبور از چین را دارند. برای متقاضیان لازم است تا ویزای

 مجازی را نشان داده و بلیط عبور خود را به مسئولان مربوطه تحویل دهند.

ویزای C: برای خدمه قطار، هواپیما و کشتی که در حال ارائه خدمات بین المللی

 هستند، صادر می شود. ویزای J-1: برای خبرنگاران مقیم چین صادر می شود.

ویزای J-2: برای خبرنگارانی که برای انجام وظایف خود قصد سفر کوتاهی

 به چین دارند، صادر می شود. متقاضی ویزای J-1 و J-2 باید گواهینامه ای مبنی

 بر تأیید مقامات چین را داشته باشد

 

نظام مالکیت کشور چین:

طبق قانون اساسی چین، این کشور اکنون در مرحله اولیه سوسیالیستی

بوده و نظام اقتصادی بر محوریت مالکیت عمومی و توسعه نظام های مالکیت

اقتصادی مختلف و نظام توزیع با محوریت توزیع به اندازه کار و وجوه شیوه های

مختلف توزیع را اجرا می کند. اکنون در اقتصاد چین، اقتصاد دولتی، اقتصاد

اشتراکی، اقتصاد خصوصی، اقتصاد با سرمایه مشترک، اقتصاد سهامی،

اقتصاد با سرمایه گذاری خارجی و اقتصاد با سرمایه گذاری هنگ کنگ،

 ماکائو و تایوان نیز مشاهده می شود. اقتصاد دولتی، شامل اقتصادی است

 که وسایل تولیدی در آن متعلق به کشور می باشد. اقتصاد اشتراکی نوعی

 از اقتصاد می باشد که وسایل تولیدی در آن متعلق به گروهی از اتباع است.

در اقتصاد خصوصی وسایل تولیدی متعلق به اتباع شخصی بوده و بر اساس کار

نیروی کار است. در اقتصاد شخصی وسایل تولیدی متعلق به کارکنان شخصی

و بر اساس نیروی کار شخصی بوده و نتایج کار از آن کارکنان می باشد و توسط

 کارکنان توزیع می شود. اقتصاد با سرمایه مشترک، نوعی اقتصاد است که

 انواع گوناگون مؤسسات با سرمایه گذاری مشترک جامعه اقتصادی جدید را

تشکیل می دهند. اقتصاد سهامی نوعی اقتصاد است که به وسیله سرمایه

گذاری سهامداران و ایجاد مؤسسات به شیوه سهامداری شکل گرفته است.

اقتصاد با سرمایه گذاری بازرگانان خارجی به این معناست که سرمایه گذاران

 خارجی طبق قوانین و مقررات ذیرربط اقتصاد خارجی چین، به وسیله سرمایه

گذاری مشترک، همکاری و یا سرمایه گذاری مستقل مؤسسات را در چین ایجاد

 کنند. این نوع اقتصاد سه شکل مؤسسات با سرمایه مشترک چینی و خارجی،

مؤسسات با همکاری مدیریت چینی و خارجی و مؤسسات با سرمایه گذاری

مستقل را شامل می شود. اقتصاد با سرمایه گذاری هنگ کنگ، ماکائو و تایوان

 نوعی اقتصاد است که سرمایه گذاران سه منطقه مذکور در جریان آن طبق

 قوانین و مقررات مربوطه اقتصاد خارجی چین، با شیوه های سرمایه گذاری

مشترک، همکاری و یا سرمایه گذاری مستقل در خاک اصلی چین مؤسسه

تأسیس کنند. این نوع اقتصاد همانند اقتصاد با سرمایه گذاری بازرگانان خارجی،

 سه شکل مذکور را در بر گرفته است. طبق قانون اساسی چین، تصاحب و

یا تخریب اموال کشور و یا دسته جمعی توسط هر سازمان و شخصی به هر

شیوه ای ممنوع است. کشور از منافع اقتصادهای غیر دولتی مانند اقتصادهای

 شخصی و خصوصی حفاظت می کند و اموال قانونی اتباع غیر قابل تجاوز است.

 

قانون مناطق ویژه، آزاد تجاری و صنعتی چین :

با توجه به قانون مناطق آزاد در چین، در این مناطق فعالیت های تولید،

تجارت، انبارداری، صادرات و آژانسهای نمایشگاهی مجاز می باشد.

سایر ویژگیهای این مناطق عبارت اند از: امکان تبادل شرایط تضمین شده

مشمول حق واردات و مجوز واردات و صادرات نمی شوند. امکان تبادل

 الکترونیکی اطلاعات بین گمرکات و شرکتها وجود دارد. تبادل ارز خارجی

 مورد قبول است. امکان باز شدن حسابهای ارزی خارجی وجود دارد.

مناطق آزاد چین جهت سرمایه گذاری دارای مزایای بالقوه ای می باشند.

از این مزایا می توان به موارد ذیل اشاره نمود: شرکت های درگیر در فرایند

صادرات از اولین سال تا سال سودرسانی، مشمول مالیات بر درآمد (15 درصدی)

نمی شوند. از سومین تا پنجمین سال فعالیت، 50 درصد مالیات بر درآمد اخذ

 می شود. معاملاتی که با مناطق آزاد تجاری انجام می شوند، از مالیات بر ارزش

 افزوده مستثنی هستند.

موارد ذیل از حقوق گمرکی، مالیات بر ارزش افزوده و مالیات بر مصرف آزاد هستند:

 ماشین آلات، تجهیزات، مصالح ساخت و ساز و تجهیزات دفتری که جهت

استفاده خود شرکت واردکننده وارد چین می شود. مواد خام وارداتی، قطعات

 جدا از هم، سوخت ها، مواد بسته بندی شده. کالاهای ترانزیتی ذخیره شده

 در انبار. کالاهای تمام شده که از مواد خام ساخته شده اند. می توانند در بازار

داخلی به فروش رسند. کالاهای تمام شده مشمول حقوقی گمرکی و مالیات بر

 ارزش افزوده می باشند. همه کالاهای ضمانت شده و ضمانت نشده می توانند

درون انبارهای مناطق ویژه تجاری ذخیره سازی شوند. سیاست های مناطق ویژه

 را می توان شامل موارد ذیل دانست: انگیزه های مالیاتی ویژه برای سرمایه گذاران

 خارجی در مناطق ویژه اقتصادی. استقلال بیشتر در فعالیت های تجاری

 بین المللی ویژگی های اقتصادی که بر پایه چهار اصل زیر استوارند: ساخت و ساز

اساساً بر جذب و به کارگیری سرمایه های خارجی استوار است. اشکال اولیه

 اقتصادی هم به صورت شراکتی چین با کشور خارجی و هم به صورت مالکیت

 مستقل کشور خارجی مطرح است. تولیدات به صورت اولیه صادرات – گرا می

 باشند. فعالیت های اقتصادی اصولاً تحت تأثیر محرک های بازار میباشند.

 

قانون اساسی چین:

          

قانون اساسی قانون اصلی چین است. در قانون اساسی معمولاً مضامین

 مهمی مانند اصول اساسی نظام اجتماعی و نظام کشور، اصول اساسی

 سازماندهی اداره دولتی و فعالیت های آن، حقوق و وظایف اساسی اتباع

 قید شده است. علاوه بر این، در این قانون مضامینی مانند پرچم ملی، سرود

ملی، نشان ملی و پایتخت و نظام های دیگر مورد توجه طبقه حاکم قید شده

 است که مربوط به تمام زمینه ها در کشور است. قانون اساسی عالی ترین

مرجع حقوقی بوده و مآخذ تنظیم قوانین دیگر است. هیچ قانون و مقرراتی نباید

 با قانون اساسی مغایرت داشته باشد. برنامه مشترک کنفرانس مشورت

 سیاسی خلق چین که در آستانه تأسیس جمهوری خلق چین صادر شده،

نه تنها اساسنامه جبهه واحد دموکراتیک خلق چین بوده، بلکه نقش قانون

اساسی موقت را اجرا کرده است. برنامه مشترک نخستین اجلاس عمومی

 کنفرانس مشورت سیاسی خلق چین به تصویب رسید و در 29 سپتامبر

سال 1949 میلادی صادر شد و قبل از صدور قانون اساسی جمهوری خلق

چین نقش قانون اساسی موقت را ایفا کرد. پس از تأسیس جمهوری خلق

 چین در اول اکتبر سال 1949، جداگانه در سال های 1954، 1975، 1978 و

1982 چهار قانون اساسی جمهوری خلق چین تنظیم و صادر شد. چهارمین قانون

 اساسی جمهوری خلق چین یعنی قانون اساسی فعلی در چارم دسامبر

سال 1982 در پنجمین اجلاس مجلس ملی نمایندگان خلق چین به تصویب رسیده

 و صادر شد. این قانون ضمن ادامه و توسعه اصول اساسی قانون اساسی سال

 1954، با توجه به جمع بندی تجربیات توسعه سوسیالیستی چین و جلب

 تجربیات بین المللی در این زمینه، یک قانون اصلی دارای ویژگیهای چین و

منطبق با نیاز ساختار مدرنیزاسیون سوسیالیستی چین محسوب می شود.

 در این قانون به طور مشخص نظامی های سیاسی و اقتصادی جمهوری

خلق چین، تشخیص چهار اصل اساسی و رهنمود اساسی اصلاحات و درهای

باز است. در این قانون قید شده است که مردم تمام ملیت های و سازمان های

 سراسر کشور باید طبق قانون اساسی فعالیت کرده و هیچ سازمان یا شخصی

 حق تخطی و نقص قانون اساسی و قوانین دیگر را ندارد. این قانون به پنج بخش

 مقدمه، برنامه اساسی، حقوق و وظایف اساسی اتباع، ارگانهای دولتی، پرچم

 ملی، نشانه ملی و پایتخت تقسیم شده و شامل چهار فصل و 138 ماده است.

 چین پس از صدور این قانون برای چهار بار در آن تجدید نظر کرده است.

توسعه صنایع و معادن چین:

توسعه سریع صنایع چین از اوایل دهه 1950 آغاز شد. پس از تأسیس چین

 جدید در سال 1949 میلادی، صنایع چین وارد مرحله احیا و توسعه همه جانبه

شده اند. تا قبل از اجرای سیاستهای اصلاحات و درهای باز در سال 1978،

 چین به طور اولیه مکانیسم به نسبت کامل اقتصاد صنعتی را ایجاد کرد.

 صنایع سنتی پتروشیمی و صنایع شیمیایی و الکتریکی به عنوان صنایع

جدید نیز رشد سریعی داشته و صنایع هسته ای و صنایع فضاپیمایی به

عنوان صنایع با علوم و فنون عالی، پیشرفت قابل ملاحظه ای حاصل کرده است.

می توان اذعان نمود که دو بخش صنایع و ساخت و ساز در حدود 48 درصد از GDP

 چین را تأمین می نمایند. در حدود هشت درصد از ساخت و تولید جامع جهان

تنها از طریق چین تأمین می شود. چین از لحاظ خروجی های صنعتی در مقام

 سوم جهان قرار دارد. صنایع اصلی شامل استخراج معدن و فراوری کانه های

معدنی؛ آهن و فولاد؛ آلومینیوم؛ ذغال سنگ؛ منسوجات؛ ماشین آلات؛ تسلیحات؛

جامه؛ نفت خام؛ سیمان؛ مواد شیمیایی؛ فراوری مواد غذایی؛ کود شیمیایی؛

اتومبیل و دیگر تجهیزات حمل و نقل شامل ماشین ریلی و لوکوموتیو؛ کشتی و

 هواپیما؛ محصولات مصرفی شامل کفش؛ اسباب بازی و لوازم برقی؛ مخابراتی و

 فناوری اطلاعات می باشد. چین بزرگ ترین تولید کننده فولاد در جهان است و

تولید آن از 140 میلیون تن در سال 2000 به 419 میلیون تن در سال 2006 افزایش

 یافته است. همچنین تمرکز گسترده ای بر صنایع شیمیایی موجب گسترش

 فراورده هایی چون الیاف مصنوعی، پلاستیک و کودهای شیمیایی شده است.

 در میان محصولات مصرفی، بیشترین تأکید بر روی پوشاک و منسوجات می باشد

 که بخش عظیمی از صادرات چین را نیز تأمین می نماید. صنایع اصلی کشور چین

 شامل آهن، فولاد، ذغال سنگ، ماشین سازی، محصولات سبک صنعتی،

تسلیحات و منسوجات می باشد. سایر صنایع این کشور را می توان مشتمل بر

صنایع اتومبیل سازی، فولاد، ارتباط از دور، دارویی، دفاع و بارگیری دانست.

همچنین چین در سال 2006 در مقام سوم بزرگترین تولید کنندگان اتومبیل و

بعد از آمریکا و ژاپن قرار گرفت.

 

مهمترین تولیدات معدنی چین:

مهم ترین تولیدات معدنی چین در سال 2004 عبارت بوده اند از :

 

ذغال سنگ (نزدیک به دو میلیارد تن)

 سنگ آهن (310میلیون تن)

نفت خام (175 میلیون تن)

 گاز طبیعی (41 میلیون متر مکعب)

 انتیموان (110 هزار تن)

قلع غنی شده (110 هزار تن)

کانه نیکل (64 هزار تن)

تنگستن غنی شده (67 هزار تن)

نمک تصفیه نشده (37 میلیون تن)

وانادیوم (40 هزار تن)

و کانه مولیبدن (29 هزار تن)

 در مرتبه بزرگی هیدروکسید آلومینیوم، سنگ گچ، سولفات باریم طبیعی،

کربنات منیزیم طبیعی، کانه منگنز، فلورسپار و فلز روی نیز مهم به شمار می آیند.

به علاوه 2.450 تن نقره و 215 تن طلا در سال 2004 در چین تولید گردید.

 بخش معدن کمتر از 9/0 درصد از کل اشتغال در سال 2002 را در بر داشته و در حدود

 3/5 درصد از تولیدات کلی صنعتی را شامل بوده است.

 

معادن چین:

              

چین معادن فراوانی دارد.میزان ذخایر کشف شده معادن چین 12 در صد ذخایر

جهان را تشکیل می دهد و در مقام سوم جهان قرار دارد.اما رقم سرانه بسیار

کم است و فقط به 58 در صد جهان می رسد.تاکنون،171 نوع ماده معدنی

 در چین کشف شده که میزان دقیق ذخایر 158 نوع از میان آنها مشخص شده

 است.چین جزو تعداد قلیلی از کشورها است که ذخایر معادن فراوان با انواع کامل

 دارد.از میان 45 نوع عمده معادن چین میزان 25 نوع در سه مقام اول جهان قرار

دارد.میزان ذخایر تولیوم،گچ،وانادیم،تیتان،تانتال،تنگستن،کربن و غیره در جهان

 بیشترین است.

وضعیت پوشش ذخایر معادن چین به شرح زیل است:نفت و گاز طبیعی در شمال

 شرق،شمال و شمال غرب،ذغال سنگ در شمال و شمال غرب،آهن در شمال

 شرق،شمال و جنوب غرب،مس در جنوب غرب،شمال غرب و شرق،سرب و روی در

 سراسر چین وجود دارد.تنگستن،قلع،مولیبدن،انتیمون و تولیوم در جنوب و شمال

 چین وجود دارد.معادن طلا در سراسر چین و فسفر در جنوب چین وجود دارد.

معادن عمده چین:

ذغال سنگ:

             

چین بزرگترین دارنده منابع ذغال سنگ جهان است. ذخایر کشف شده چین به 1000

 میلیارد تن می رسد و عمدتا در شمال و شمال غرب چین وجود دارد.ذخایر ذغال

 سنگ در استان های "شان سی"،"شیان سی"و منطقه خودمختار مغولستانی

 داخلی بیشتر از مناطق دیگر است.

نفت و گاز:

میدان های نفت و گاز چین عمدتا در شمال غرب چین وجود دارد.همچنین،شمال

شرق،شمال و فلات قاره در آب های جنوب شرقی چین نیز ذخایر فراوان نفت و گاز

 دارد.تا پایان سال 1998 :۵۰۹میدان نفت و 163 میدان گاز طبیعی در چین شناسائی

 شد که میزان ذخایر آنها به ترتیب به 85/19 میلیارد تن و 1950 میلیارد متر مکعب

می رسد و در مقام های نهم و بیستم جهان قرار دارد.اکنون چین شش میدان نفت

 و گاز دارد ،از جمله میدان های"لیائو سونگ"،"بو های ون"،"طاریم"،"جونگر-

تورفان"،"سی چوان"و"شان گان نینگ".

معادن فلزات:

فلزات سیاه:

انواع فلزات سیاه عمده چین آهن،منگنز،وانادیم و تیتیان را شامل می شود که

از میان آهن،دخایر معادن آهن به 50 میلیارد تن می رسد و عمدتا در استان های

 "لیائو نینگ"،"هه بی"،"شان سی"و"سی چوان"وجود دارد.

فلز رنگی:

چین انواع فلزات رنگی شناسائی شده در جهان را در اختیار دارد.چین 80 در صد

 معادن تولیوم و40 در صد معادن انتیمون جهان را دارد و میزان تنگستن آن چهار برابر

 مجموع این نوع معادن در کشورهای دیگر است.

 

کشاورزی در چین

       

چین کشوری است که اکثر مطلق جمعیت آن کشاورز هستند و کشاورزی در

 اقتصاد چین جایگاه بسیار مهمی دارد.

 
با وجود آنکه چین 9 میلیون و 600 هزار کیلومتر مربع سرزمین دارد اما مساحت

 مزارع این کشور تنها یک میلیون و 270 هزار کیلومتر مربع بوده و حدود 7 در صد

مساحت کل مزارع جهان را شامل می شود. این مزارع به طور عمده در زمینهای

وسیع مسطح و حوضه شرقی که دارای آب و هوای موسمی است، متمرکز می باشد.

 کشت و زرع مهمترین بخش تولید کشاورزی چین می باشد. محصولات غلات چین

 عمدتا شامل برنج، گندم، ذرت، لوبیای سویا و غیره و محصولات اقتصادی شامل پنبه،

 بادام زمینی، نیشکر، چغندر و غیره است.


توسعه سریع کشاورزی چین پس از اصلاحات در روستاهایی در سال

1978 شروع شد. در بیش از 20 سال گذشته، اصلاحات در روستاها در چارچوب

مالکیت جمعی و تحت هدایت بازار، از ساختار سنتی به ماهیت جدید تحقق اقتصاد

 با مالکیت جمعی در شرایط اقتصاد بازار تغییر کرده است. اصلاحات برای کشاورزان

 سودآوری داشته و نیروی مولده روستایی را آزاد کرده و توسعه داده و به کشاورزی

 بویژه توسعه سریع تولید غلات و بهبود مستمر ساختار کشاورزی مساعدت کرده

 و باعث شده است که کشاورزی چین به دستآوردهای چشمگیری نائل آید. اکنون

 میزان تولید غلات، پنبه، تخم کلم، برگ تنباکو، گوشت، تخم مرغ، محصولات آبزی

و سبزی چین در مقام اول جهان قرار دارد.


در سالهای اخیر، دولت چین به منظور تحقق تدریجی توسعه همآهنگ

روستاها و شهرها، همواره به توسعه کشاورزی بسیار اهمیت داده و به طور

مستمر سرمایه گذاری در کشاورزی و درآمد کشاورزان را افزایش داده است .

 

چهره چین پس از انقلاب کشاورزی

سیاست‌های دولت چین پس از انقلاب کشاورزی، تأثیری شگرف بر اقتصاد ملی

 این کشور بر جای گذاشت و کشاورزی نیز به‌عنوان زیربنای اقتصادی چین از این

 تأثیرات در امان نماند. اصلاحات ارضی کشور در دهه 1950 که بدون توجه به

 اوضاع اقتصادی و فرهنگی چین انجام شد، رکورد شدیدی در بخش کشاورزی

 پدید آورد. در طی این دوران نزدیک به 47 میلیون هکتار زمین کشاورزی از

 دست مالکان خارج شده و در اختیار کشاورزان بدون زمین قرار گرفت. پس

 از تقسیم زمین‌های کشاورزی، چین به تقلید از شوروی و کشورهای

اروپای شرقی برای اداره امور کشاورزی اقدام به راه‌اندازی تعاونی‌ها نمود و

کشاورزان را وادار به عضویت در این تعاونی‌ها کرد. ابتدا زمین‌های تقسیم‌شده

تحت اختیار تعاونی‌های بزرگ قرار گرفت که در اثر این سیاست نادرست بیش

از 30 میلیون کشاورز در اثر فقر و گرسنگی جان باختند .

 
از آن پس تعاونی‌های بزرگ به تعاونی‌های کوچک‌تر تقسیم شد. تا سال 1955

 نزدیک به 17 میلیون خانوار کشاورز به عضویت تعاونی‌ها درآمدند. بدین ترتیب

 فعالیت‌های کشاورزی از مدیریت جمعی برخوردار شد و تصدی دولت بر بخش

 کشاورزی روزبه‌روز عمیق‌تر و گسترده‌تر گردید. تعاونی‌ها در آن دوران نقش‌های

 زیادی را بر عهده داشتند. تعیین روش‌های تولید, نوع محصول، نحوه فروش و

 قیمت محصولات همه و همه توسط تعاونی‌ها و زیر نظر دولت انجام می‌شد.

 حاصل این سیاست‌ها ایجاد تنگناهای شدید برای کشاورزان و کاهش چشمگیر

تولیدات کشاورزی بود. به‌طوری که سهم بخش کشاورزی در تولید ملی از 90 درصد

 به 6/25 درصد کاهش یافت‌ .

سایر سیاست‌های دولت نیز در این دوران تأثیرات گسترده‌ای بر بخش کشاورزی

 داشت. بخشی از این سیاست‌ها عبارت بودند از :

·         تأکید بیش از حد بر خودکفایی و قطع ارتباطات بین‌المللی

·         تصدی بیش از حد دولت بر امور اقتصادی

·         عدم کنترل جمعیت

·         انتقال شتاب‌زده اموال و املاک به دولت

·         تأکید بیش از حد بر صنایع سنگین، به قیمت توجه کمتر به صنایع سبک

           و فعالیت‌های کشاورزی

·         عدم توجه به اهمیت انتقال فناوری


این سیاست‌ها که بدون توجه به قوانین اقتصادی و نیازهای جامعه اتخاذ شده بود،

 زیان‌های عمده‌ای بر اقتصاد ملی و بخش کشاورزی چین وارد کرد. تصدی دولت،

 انگیزه و ابتکار عمل کشاورزان و در نتیجه درآمد آنها را کاهش داد. واردات

مواد غذایی در این دوران روزبه‌روز افزایش می‌یافت و مردم به‌ویژه کشاورزان که

اکثریت جامعه را تشکیل می‌دادند، از سطح زندگی مناسبی برخوردار نبودند.

 

   بهره‌برداری بهینه از منابع کشاورزی

 

جمعیت کثیر کشاورزان و روستانشینان چینی طی سال‌های متمادی

 برای امرار معاش خود، بیش از حد و با شیوه‌ای نادرست از منابع کشاورزی

بهره گرفته‌اند.

 زمین‌های کشاورزی چین از تنوع جغرافیایی بالایی برخوردار است.

 زمین‌های باتلاقی، مناطق کوهستانی، نواحی کم باران، زمین‌های

ساحلی در امتداد رودخانه‌ها، همه و همه متوسط کشاورزان مورد استفاده

 قرار گرفتند.

 استفاده بیش از حد از زمین‌های کشاورزی و منابع آب خسارات جبران‌ناپذیری

به این کشور وارد کرده بود.

 کاهش منابع آب، فرسایش خاک و تخریب جنگل‌ها از جمله این خسارت‌ها بودند.

 در جریان اصلاحات دولت چین استفاده بهینه از منابع کشاورزی و جلوگیری

 از استفاده بی‌رویه و نادرست از این منابع را در دستور کار خود قرار داد.

 این سیاست نشانگر توجه دولتمردان به اهمیت " توسعه پایدار " است.